25 Şubat 2009 Çarşamba

"yogalaska"


Heehe o da ne olee? Yok yok yenı bı yoga cesıdı uydurmadım:) Yanı belkı bıgun ...Şımdı biriktiriyorum, gunun bırınde elbet sentez zamanı gelecek!!EEE ne o zaman bu yogalaska? Ya da tabırı caızse tam da öğrencimin ağzından çıktığı şekliyle "alaska yoga"...

Geçen haftalardan bırınde malum kıştayız, dolayısıyla buzzz gıbı bir günde biz yeşilköy grubumuzla kendı bulduğumuz sitedeki kapalı mekanda çalışırken ve popişlerimiz donarken benım tatlılar tatlısı avusturyalı öğrencim Susi kendini tutamadı ve "alaskaaaaa yoga dıye bağırdı ortaya:) Herkesi bı gülme tuttu tabi...

Her ne kadar bir ufomuz ve arçelık mini ısıtıcımız olsa da derin gevşeme de

ve dersın başında üşümemek elde diil:)Haklı kadıncağız yani:)

Bu sıcacık an ve gülüşmeler beni yine aynı şartlarda geçen yogayla ilk tanıştığım günlerime götürdü... İlk hocam...Göztepe'deki yoga evimiz ve ilk yoga günlerim... Evim karşıda olmasına rağmen hiç üşenmeden sevgiyle ve hiç bitmeyen tükenmeyen bir hevesle ve disiplinle giderdim o eve ben...Bundan tam 8 yıl once heyyy ne çok zaman olmuş yahu... Müstakil olduğu ve eski olduğu için çok zor ısınırdı bizim minik aşram... Sınıfın en miniği de bendim:)Hatırlıyorum da herkes kalorifer yanında kenarlarda bi yer tutmaya çalışırdı:) Kışın derse başlayana kadar yün şapkamla hatta paltomla beklediğimi bilirim... Ama tüm bunların ne önemi vardı ki...Biz orda çok sevdiğimiz yogamızla tek yürek ve tek nefes olurduk ya bize yeterdi, içimiz sıcacıktı hep:)

Şimdi bugünlerde kendi sınıfımda yine aynı duyguyu yaşayabilmek ve yaşatmak, ne olursa olsun dersimden güler yüzle çıkan sevecen insanlarla yogayı paylaşmak beni çok ama çok mutlu ediyor:) O zamanlar aklımda yoga hocası olmak bu yola baş koymak hiç ama hiç yoktu doğrusu...(Onunda ayrı bir hıkayesi vardır birgün anlatırım belki...)

Sizi çok seviyorum benim alaskayogilerim:)
aaa bu arada ben yıne uzaklara gidiyorummm heyyooo yıne öğrenci olmaya yine öğrenmeye:)HEYYOOOO...AZ KALDIII.....

22 Şubat 2009 Pazar

Temiz oda, temiz karma!


Evlerimize hiç baktık mı? Hayır şööle adamakıllı dıkkatlıce bır baktık mı ? Ne kadar çok ve gereksız eşyayı biriktiririz hiç farkettık mı? Şu annemın genclığınden kalma, aaa şunu en yakın arkadaşım dogumgunumde almıştı derken odamız hatta evimiz depoya dönüverir yıllar içinde! Üstelık de kullanılmayan eşyalar deposuna! VE tüm bu eşyalar kullanmadığımız halde zihnimizde bir bağımlılık halı yaratır, evimizde ve hayatımızdaysa gereksız bır yer meşguliyet tabıı!

Ben diyorum kı bugün hayatımızda bir değişiklik yapalım ve bu değişikliğe yatak odamızdan başlayalım! Biriktirdiğiniz birçok anıdan ve fazlalıktan kurtulmaya, özgürleşmeye hazır mısınız?Öyleyse odanıza gırın veee her bı köşesıne dıkkatlıce bakın! Gereksız neler var? Sessizce ve tam bır farkındalıkla herseyı ayırın (gereksız gorduklerınızı atmak zorunda dıılsınız kı, belkı bır bakım evıne, herhangı bır yardım kuruluşuna verebılırsınız pekala, emıynım ki sizin için fazlalık halıne gelmış bu eşyalar bırçok kişinin yüzünü güldürecektır. Tıpkı elınıze ilk gectiklerinde size olduğu gibi:)

Ayırma işi bitince sıra odamızı temızlemeye gelsın:)Ewet her ne kadar sıkıcı gıbı gözükse de unutmayalım kı yaşadığımız mekan ne kadar temız ve ferah olursa ruh halımız de o kadar rahat ve huzurlu olacaktır.

Ben bugün büyük temızlığe odamdan başladım ve başlarken şöle niyet ettim, zıhnımı kurcalayan ve benı ılerlemekten alıkoyan bırçok anımı da bu temızlıkle gerıde bırakıyorum... Ve hayatımda yepyenı tertemız bır sayfa ıstıyorum! Ve de aşk! (Bu sefer odamı temızlemekle kalmadım bırçok büyük eşyamında yerını değiştirmek geldı içimden, yatagımla komıdınımı zar zor ıttırdım ve yenı şeklıyle odam KOCAMANNNN oldu!

Odamda ve hayatımda hatta yüreğimde yenılıklere, yepyenı deneyımlere kocaman bır yer açtım kısaca! Siz de deneyın! Gerçekten çok rahatlatıyor...