17 Eylül 2012 Pazartesi

Bu yazı anneme olsun!

Annelerin çocuklarına içi titrermiş meğer...Ben ben değilim artık! Bittim...demin Sinan'a da dediğim gibi bittim ben...Bir ömür ufaklığı düşünmekle geçecek...



Bir haftadır zilzurna grip burnum aka aka dolaşıyorum evde..malum ilk ay ve uykusuz geçen gecelerin sonucu bünye error verdi..Hamileliğim boyunca hiç ilaç kullanmadım ben gerekmedi de burnum bile akmadı bütün kış...İyi beslenme ve iyi uyumanın bedenime hediyeleri ve de stressizliğin..Şimdiyse içim kan ağlıyor, bebeğim daha ancak 1 ayını doldururken ben hasta oldum..Ve sinan da..Ellerimi yıkamaktan derilerim soyuldu...Bebeğime geçmesin diye kafayı yedim bu hafta...Gidip gidip nefesini dinliyorum, biraz hırıltı duysam gözlerim doluyor basıyorum çocuğun burnuna serum fizyolojik damlayı..Yarın doktora gidiyoruz bakalım...Bebekler korunur derler Allahım lütfen öyle olsun!

Anneme de geçirdim zavallı o da yatıyor evde bana yardım edeyim derken...
Annem! Canım annem! Ergenlik dönemim ve yakın zamana kadar bile hep kızdım ona,onaylamadığım anlamadığım şeylerden kendini üzdüğü için ve daha birçok şey için..Şimdiyse hayranım ona...Her kadının anneyle derin bir bağı ve bu ilişki yüzünden de sorunları olur gerek özel ilişkilerinde gerek kafasında..Şimdi bugün bizim ilişkimiz sorunlu, kızgınlık dolu fazdan anlayışa,kabullenmeye, sevgiye yükseldi. O olmasa ne yapardım bilemiyorum.Doğum sonrası benle eve gelen, ben bebeğimin altını değiştirmeyi bile bilmez ve çekinirken ben hazır olana kadar defalarca benim için yapan...Doğumdan sonra bana kalsa kendimi eve tıkacağıma 1 hafta hadi bakayım git bir kuaföre saçını başını boyat ne bu hal diye ite kaka beni kuaföre gönderen.10.günde hadi bakayım kocanla bir yemeğe git diye bizi yollayan...Ben bebeği eve tıkmışken gelip aaa alışverişe gidelim diye beni galeyana getirip bebeği bir çırpıda arabasına koyup bizi sokağa ilk çıkartan...Daha ne bileyim aklıma gelmeyen onca cesaretlendirici şey...
Benim annem zor kadındır, hep böyle düşündüm bugüne kadar.Şimdiyse onun hayat dolu, uyumlu yanını keşfetmek ne kadar şaşırtıcı ve ona özenmek,onu örnek almak istemek..Örnek aldıkça rahatlamak..ben hep tam tersini yaptım bugüne kadar...Sen annelerin birtanesisin benim için! Bu yazı sana olsun! Gördüğüm en bilmiş bazen (spordan, hastalıklara, ev dekorasyonundan, arabalara ne sorsanız bilir herşeye cevabı vardır,nasıl olur anlamam), en şefkatli ne kadar sarılarak gösteremesen de ben artık çok iyi biliyorum eyleme gerek yokmuş yeter ki kalpler almaya açık olsun...
Hatalarım da ki seni çoook üzdüm zaman zaman bana asla engel olamayan sadece uyarıp doğruyu anlatıp kenara çekilecek kadar cesur ve özgürleştirici..Ama elin hep arkamda, dost gibi, sırdaş gibi ve ben sen haklıymışsın diye geri geldiğimde yine annem olan sen!
Seviyorum seni olduğun gibi! Diliyorum ileri de benim kızım için de ben böyle bir anne olabilirim!:)

Hiç yorum yok: