8 Aralık 2011 Perşembe

Gozleriniz mi bozuk?biraz caba ve inancla onlari iyilestirebileceginizi biliyor muydunuz?

Her gozu bozuk insanin hayali degil midir sabah uyaninca lens ya da gozluk takmadan etrafi gorebilmek ya da dustan cikinca hatta denizde?Lenslerim batti,kurudu derdi olmadan gozluklere hapis olmadan yasamak? Ister hipermetropunuz olsun ister miyop ister astigmat! Bu artik mumkun hem de ameliyatsiz! Nasil mi? anlatayim... 15 yildir gozlerimi lense mahkum etmis olan ben kiss bir sure once bunun ne kadar buyuk bir hata oldugunu Anladim artik gozlerim Isyan etti ve lensi kabul etmez oldu bunun uzerine gozlukle basbasa kalinca basladim Arastirmaya...ameliyat olmam mumkun degildi cunku gozlerim oyle bir hassasiyet gelistirdi ki herseye kizarir oldu Biraz tv seyretsem cayir cayir yanar oldu...damlalar, antibiyotikli ilaclari damlatinca daha da beter oldu...taa ki onunla tanisincaya kadar!NORBEKOV sistemi! 4.25 miyop olan gozlerimi kiss surede 2 derecenin altina indirdim Yakinda sifirlayacagimi biliyorum:) kendi Inancimla ve cabamla!dusunebiliyor musunuz artik hic gozluk takmiyorum ve dunyayi yeniden goruyorum!!! Norbekov isimli bu rus bilimadami tip bilgileriyle uzakdogu tekniklerini, sufizmi ve yogayi oyle guzel sentezlemis ve size ogle guzel ogretiyor ki gozlerinizin gormekten baska sansi kalmiyor. Kendisi Kanda duygu tasiyan bir madde oldugunu Tespit etmis bu madde ile Hangi organinizla calismak istiyorsaniz ona mutluluk ve sevinc tasiyorsunuz.soyle ki diyelim benim gibi gozlerinizle Calisiyorsunuz yogadan da bildigimiz benzer goz egzersizleriyle kaslari ve sinirleri harekete geciriyorsunuz AMA sadece egzersiz yeterli olmuyor durusunuza mimik Katmak sartiyla. Egzersizleri yaparken heran yuzunuzde Bir gulumseme ile takiliyorsunuz.Suni bile olsa mutlu oldugunuz anlari zihninize Geri cagirip o anki Heyecani sevinci yeniden bedene yasatiyorsunuz.beden soruyor aaa bu kiz neden siritiyor ki Boyle? Demek ki mutlu cevabini aliyor.yani sadece gulumseme mimiginizle duygulari tetikliyorsunuz.o anda Kan hemen devreye giriyor ve bu sevinci sevgiyi gozlere tasiyor!Prana gozlere akiyor yeniden! Egzersizler sirasinda giderek gozluk numaranizi dusuruyorsunuz bu cok onemli!!eski gozluklerinizi Birkez bile takarsaniz tum cabaniz cope gider.organizma hemen yeni gozluklere alisiyor zaten! Ben Kursa giderek ogrenmeyi tercih ettim AMA Boyle bir vaktim durumum su an yok derseniz Norbekov'un "aptalin deneyimi aklini basin toplama sanati adli kitabi hemen yardima hazir!sadece Kitaptan yararlanarak da gozleri iyilestirmek mumkun.norbekov diyor ki gozler sadece baslangic onlari Iyilestirebiliyorsan artik biliyorsun ki herseyi iyilestirebilirsin!sadece bedenine ilgi sefkat ve antrenman Vereceksin! Ben egersizlere basladigimda gozlerimde rahatsiz edici agrilar olustu. Hatta 1 numaranizi dusuk gozluklere Ilk gectigimdeki halim komik otesiydi.bir taktim gozlugu Hersey bulanik!!!kendi kendime defalarca Kizim sen deli misin?vazgec delilik bu dedim,,, AMA icimden bir ses beni hep devam etmem icin Iona etti Iyi ki de etmis bugun Ben artik gozluksuz biriyim:))))inanc ve cabayla herseyin mumkun oldugunu Gordum.bir de calismalar sirasinda meditasyon yapmak cok onemli soyle ki guzel rahat bir ortamda gozlerinizi Kapatiyorsunuz ve hayal ediyorsunuz belki bir ormandasiniz belki alisveriste, belki sinemada normalde Gozlukle gorebildiginz seyleri gozluksuz gorebildigini hayal ediyorsunuz ve bununla icsel bir sevinc Yaratiyorsunuz!calismanin Herseyden onemli gercek ise yarayan kismi bu zaten! 40 gun sonra beyin artik Kabul ediyor ve diyor ki himmm bu kiz goruyor!40 gun gercekten de sihrini ve onemini birkez daha Ortaya koyuyor. Benim grubumda 4 gunde 2.5 diyoptri hipermetropunu sifirlayan bir doctor vardi. Sonra kulak cihaziyla duyabilen cok genc bir arkadasimiz egitim bittiginde cihazini sonsuza dek atti:) Bu ve bunun gibi orneklerle dolu kendinizi adeta Harry potterin sihirli dunyasinda hissettiginiz hos deneyimlerdi Bunlar.AMA Inanin bana mucize degil,Ben ve bircogumuz yaptik gozlukleri attik siz de yapabilirsiniz!! Yeterli ki isteyin! Goz egzersizlerine omur boyu devam etmek kaydiyla neden olmasin ki gunde 10 dakikanizi Gozlerinize ayirdiginzda size kat be katini Geri veriyorlar commertce:) bedenimiz harika bir yapiya Sahip!bunu bize Boyle guzel hatirlattigi icin Norbekov'a ve degerli hocalarima sonsuz sevgilerimi yolluyorum!!! Mehves Ozel Ebussuutoglu Info@yogapacific.com

14 Eylül 2011 Çarşamba

YOGA ILE BEDENINIZI GULUMSETIN!

Hepimizin farkli farkli hayatlari var..Ne guzel olsun! Kimimiz spor yapiyoruz, daha saglikli ve zinde olmak icin yuzuyoruz, kimimiz yuruyoruz ya da ne bileyim yogaya basladik…Cok guzel! Peki tum bu aktiviteleri yaparken nasil bir ruh hali icinceyiz? Kendimize ayirdigimiz bu degerli zaman dilimine bir an once yapip bitirmek gozuyle mi bakiyoruz? Spor salonlarinin pencerelerinden kosarken tv izleyen insanlar goruyorum bazen…Hic anlamiyorum bu insanlar ne yapiyor?Kosuyor mu yoksa TV mi izliyor? Bedenleri debelenip dururken neden onunla ilgilenmek yerine kendilerine ayirdiklari bu kisacik zamanda bile akillar baska yerde? O zavalli bacaklar kosarken, terler sipir sipir damlarken hic mi akillarina gelmiyor kosan kim acaba? Kime ne faydasi var bunun?


Bazen yoga derslerime gelen ogrencilerde de rastliyorum bu duruma..Diyor ki ilk gun ben saglikli ve huzurlu olmak istiyorum…Ama nedense duruslarla savasiyor, savasiyor..Sanki ben bunlari ona ceza olsun diye yaptiriyormusum gibi…Sanki ondan soracak hesabim varmis gibi..:)Arkadaslar, canim okurlar..Siz kendi isteginizle burdasiniz ya da olacaksiniz.. Lutfen bedeninize gulumseyin artik, onun buna o kadar cok ihtiyaci var ki tahmin bile edemezsiniz.Kendinize bir gulumseyin artik! Bakin o zaman o size neler neler geri verecek! Bir yoga durusunun icinde girdiginizde ornegin bir one esneme yaparken uttanasana gibi, ben cok iyi anliyorum beliniz, sirtiniz, bacaklarinizin arkasi aciyor ve zihin hemen karsi koyuyor. Asik suratli cocuklar gibi yaramaz yaramaz bakiyorsunuz nasil kaytarsam diye..Oysa tam o anda birseyleri icten degistirmenin tam zamani! Zihninizin o sert kaliplarina, sizin alistiginiz yasamin ve aliskanliklarin disina cikmanizi engelleyen o duvarlarina bir gulumseseniz..Bir sasirtsaniz kendinizi.O gergin beliniz hep somurttugunuz ve siz gergin oldugunuz icin oyle degil mi zaten? Durusun ne sucu var? Duruslar herzaman size ayna olur, olur ki bakip da degisesiniz diye.. Simdi bugun bir karar alin, omurganiza, kollariniza, tum bedeninize, ic organlariniza bir gulumseyin!Sizi cooook ama cook seviyorum deyin.Bu kadar mi zor?Hic degil!Siz gulumsedikce bedeninizdeki gerilimin kaybolup gitmekten baska caresi yok, unutmayin! Siz gulumsedikce onu gulumsetebileceksiniz!.Izin verin yoganiz bedeninizin herbir hucresine yayilan neseli bir muzik olsun!Tum hucreler, kaslar, dokular bu muzikle cossun!

Hayatinizin her alaninda, yemek yaparken, kosarken, sevisirken hep sevgiyle yapin!Ne sanslisiniz ki bunlari yapabiliyorsunuz.Bir kez olsun onurlandirin kendinizi, kiymetinizi bilin!Siz bilirseniz herkes bilir! Icinizdeki o mars, sizi yukseltsin, siz teksiniz, esiniz benzeriniz yok!Ve bedeniniz en degerli tapinaginiz, sarayiniz!Kraliceler, krallar gibi yasayin onun icinde!Sizin emirlerinize uyacagini bilerek!Emanet bir evde kalir gibi degil, korkarak, ozen gostermeyerek degil! Kralliginiz size bekliyor, kucuk bir gulumsemenizle binlerce askeriniz (hucreleriniz) sizinle birlikte saglikla gulumseyecek, yeter ki isteyin!



Mehves Ozel Ebussuutoglu/ Yoga Pacific



16 Ağustos 2011 Salı

Benim renkli dandam!

Bugun dusundum de ne sansliyim yahu! Benim bir hocam var her gordugumde resmine bile baksam icim ona akiyor..Kalp atislarim hizlaniyor, sesini duydugumda tuylerim diken diken oluyor...Gozlerimde iki sizi gibi akmayan yaslar toplaniyor...Derinlerime hitap ediyor.. Gecen ay Los Angeles'a giderken bu kez son diyordum icimden bu kez son yeter her sene her sene yoruldum, masrafi da cabasi...Ve aklimca son kez gitmenin ve egitimi tamamlayacak olmanin keyfiyle pek icim rahatti... Herzaman ki gibi uzuuuun ve uyuyarak gecen bir ucusun ardindan L.A havaalaninda bir 4 saat gecirdikten sonra ozgurdum...Egitimin baslamasindan once birgunluk bos zamanim vardi bu kez...Biraz gezerim, dinlenirim diye rahattim. Gunde 10 ar saatlik calisma gerektiren zor ama cok bilgi dolu keyifli bir moduldu gercekten de...Kendi kendimize masajlar mi yapmadik, renkli yapiskanlarla kendi Danda sopamizi mi yaratmadik...Shiva'nin en sevdigim yonu her seferinde beni sasirtmasi ve hic sinir tanimayan yaraticiligi..Son gunden bir gun once sinifa girdigimizde bir baktim yerde ustuste yigilmis 80 e yakin uzun mu uzun sopalar... nerdeyse benim boyumdalar..ve onlerinde rengarenk bantlar...Derken isilti salona girdi ve buyuk bir gulumsemeyle herkesi selamladi..Dedi ki herkes bir sopa alsin simdi kendine ve istedigi renkte bant...HErkes saskin ne cikacak bunun altindan derken kendimi siritarak yerde oturmus sopami heyecanla suslerken buldum..Once sopayi yatay tutup tam ortasindan parmaklarinin ustunde dengede durdugu yeri buluyrsun ve oraya bir bant atiyorsun farkli renkte sonra yanindan iki el mesafe birakip baska renkte iki bant ve sonunda sopanin sonuna dogru spiraller cizerek bantlamaya devam ediyorsun...yanindakine bakiyorsun belki o canli yesili senin kirmizinla degistirir biraz diye heyecanla..cocuklar gibi sen ve tasasizsin yani..yeni oyuncaginla oynarken:)herkes bir soluk da sopalarini tamamladi...Sonra hepimizi ayaga kaldirdi Shiva ve sopalarimizi alnimiza dayayarak bedenin tam ortasina hizaladik. Icindeki dandayi hisset dedi hepimize..Sopa gibi duz, tam ortamdan gecen hiza sanki ayaklarimdan basimin tepesine ordan gokyuzune uzuyordu...Kendini ne zaman dagilmis hissetsen, dengenin bozuldugunu hissetsen icsel dandani herzaman geri cagirabilirsin dedi..Onumdeki suslu sopa sadece bir semboldu belki ama o anda benim icin kutsaldi..gercekten benim enerjimle, sevgimle olusmustu..Ve sanki bedenimin sinirlarini boyutsuzlastirip icime gecmisti...Biraz boyle meditasyon yaptiktan sonra dandalarimizi sinifin bir kosesine biraktik..ustuste 80-90 tane sopa..ama hepsi birbirinden farkli..Bir sonraki egzersizde asanalar icin dandalarimizi deneyimlerken gidip kendi sopami bulmam birkac saniye bile bulmadi orda alacali renkleriyle beni cagiriyordu...
Toplarla kendi kendimize yaptigimi masajin rehavetinin ardindan egitimin sonuna gelmistik iste..Shiva hepimize tek tek cay ikram etti..cayimi verirken o muzip gulumsemesiyle bana bakti ve sen turksun cayi sekerli seversin diyerek icine bal eklemesi beni ayrica mutlu etti..Sinifta kac kisi olursa olsun ders boyunca herkesle temas kuran bu kadar farkindaligi ve enerjisi yuksek birini daha tanimadim daha once..Veda inisiasyonumuzu tamamladiktan sonra birden farkettim ki o gun ordan ayrilmak ve egitimi tamamlamis olmak sevinmek yerine beni huzunlendiriyor..Bu konu hakkinda kisa bir konusma yapti dedi ki hayatta akis halinde hep sona ulasmaya calisiriz, vinyasa dersinin icinde bile bazen hep sona dogru ulasmak isteriz biran once sira derin gevsemeye yani sona ulassin isteriz gelince de bitmesin isteriz..Bekledigimiz son yaklastiginda hep zaman dursun orda kalalim isteriz..her bir lafini dikkatle dinliyorum bir daha hic duyamayacakmisim gibi, sevgiliden ayrilir gibi...Gozlerimden bosalan yaslari elimin tersiyle soyle bir sildim ve dedim ki kendi kendime bosuna aktima onlari belli oldu bu son son olmayacak...

15 Ağustos 2011 Pazartesi

En buyuk siddet bazen kendimizeymis meger..



Yoga'nin 8 basamagini az cok yoga ile ilgilenen herkes bilir, duymustur..8 basamagin ilk basamagi yamalarin ilki...Ahimsa-Siddetsizlik ilkesi..Bugunlerde cok dusunduruyor beni...Hayatimizda pekcok basamaklar cikip ilerledigimizi dusunuruz bazen sonra bir bakmisiz ilk basamaga geri donmusuz aniden..temel herseydir temel olmazsa diger katlar da yikiliveriyor malesef..Istedigin kadar asana uygula istedigin kadar derin nefes al temel yoksa meditasyonunun tezahuru cansiz ve uyumsuz... Uyum olmayinca evrenden kopuyorsun, kopunca dengeler bozuluyor..Simdi ben bir yeniden insa surecindeyim...Basa donmek, oze donmek hem cok zor hem de keyifli...Su satirlari yazarken gozlerim bugulu...Son birkac aydir hep boyle...Bundan tam 3 ay once bedenime ve zihnime gosterdigim siddet ve yuk once zaturee olarak bana bir geri bildirim yapti. Yogun calisma, stres(hani isin yoga olunca stres olmayacakti.. hani cok sansliydim...neyse saka bir yana) eve dersten gec gelinen saatler, duzensiz yemek vs.,az uyku ust uste siralaninca ve ben Ahimsa'nin sinirlarini bile bile zorlayinca olan oldu bende..Zaturee halimle bile bunu kabullenmeyip 2 hafta dersten derse kosup sonunda ben antibiyotik asla almam cocuk inadimdan beni vazgeciren esimin sayesinde gittigim doktor beni kesinlikle sokaga bile cikmayacaksin diye eve tikinca gordum anyayi konyayi...O andan itibaren portakal sulari,zencefil kurleri bilmem kac saat uyku, dinlenme ne kadar caba sarfetsem de ben kazi cevirene kadar kaz yanmis..Zaturre'yi atlatip hemen derslerime donmenin sevinciyle Ahimsa'yi yine kulak arkasi eder gibi olacaktim ki..Bu kez gozlerim bana son dersimi verdi..Bunye birkez zayif dusunce guclendirmek icin gercekten birseyleri kokten degistirmek gerekiyor..Ben meger bedenime ne kadar ilgisiz ve sert davranmisim ve ne kadar gormezden gelmisim ihtiyaclarini..En sonunda gozlerim bana kendine sevgiyle bak artik dedi..



Yillardir lens kullanirim hayatimda lensleri ilk aldigim gunden beri bir kere doktora gittim o da 15 yil icinde 1 defa...Marifetmis gibi de ovunurum ya ...Makyajimi temizlemeden yattigim geceler, gozlerim bata bata lensleri cikarmayisim...Ve benim zayif dusen bedenim bir araya gelince kirpik dibi iltihabi geldi catti kapima..Gunlerim yanan ve aciyan gozlerimi yatistirmaya calismakla gecedursun gitmedigim doktor, surmedigim ilac kalmadi...Her seferinde silyenibastan..Aylardir lens takmak bir yana gozlerim batmasin artik diye dua eder oldum..Ilk baslarda derdim gozluktu simdiler de saglik..:) Ve birden bugun rutin goz temizligimi yaparken (ilik havlu kompres, dalinle tek tek kirpik diplerini temzileme ve ilaclar)birden farkettim ki ben hep sonuca kosuyorum..hala kendime sevgiyle yaklasmiyorum hala anda degilim..Icimden gun sayiyorum su kadar gun daha cekicem bunu diye ve ben boyle yaptikca da o sure hicbitmiyor galiba...Ilaclari nefretle damlattigimi ve bu negatif surecten kurtulmak icin cabaladigimi farkedince birden icimden bir ses yeter ama sana diye haykirdi..Kendime olan bu aceleci icsel tavrimla ne bedenimi ne ruhumu ne de gozlerimi kandirabilirim..Iyilesmek bir uyum surecidir ve adi ustunde bir surectir..Simdi herbir ilaci ve bakimi ozenle ve beni adim adim iyilesmeye goturdukleri icin seve seve yapiyorum..Gozlerimi seviyorum, bedenimi seviyorum...Sureci seviyorum...Her bedelin bir sureci var.Ve simdi bunu takdir ediyorum..Doktorlara bile guvenmeden zaten onlarin tek isi antibiyotik vermek diye dusunen ben simdi goz doktoruma guvenmeyi seciyorum. Degisim ve saglik icten parlarmis simdi cok daha iyi biliyorum. Bazilari nazar var sen de dediler, bazilari neyi gormezden geliyorsun acaba dusundum durdum gormezden geldigim kendimmisim meger..Insan hep baskalarina ve sorunlara odali yasiyor birseyin sorumlusunu hep baskalari olarak tutmaya meyilli..Kendimize baksak once ne kolay cevap...Biliyorum hic kolay degil...Cigerlerim sevgi merkezim ve gozlerim hislerimin ve duyularimin merkezi, bakis acim ikisi biraraya gelip de etegimi tutusturmasa vay halime..Simdiden iyilestim bu yaziyi yazarken icimdeki buyuk guc ve sevinc atomlari disimdakilerin icinde eriyip beni bana geri getirdi..



Farkindalik hep bizimle kalsin!

6 Haziran 2011 Pazartesi

Ilk deneyimmmm!Kalariiiii

Bugun Aubri ile ilk kalari dersimi yaptim...Nasil anlatsam ne desem...Kalbim su an bir kelebek bir an once ucup gitmek ister..Ders oncesi odayi ve birbirimizi selamladik kalben zihnen..Sonra isinmalar, legs swingler, namaskarlar derken...Ben benden gectim...Tum o akisa ragmen hersey oyle vucuda uygun duzenlenmis ki yorulmak yerine daha enerjik hissediyorsun sanki...Sak sak diye bedenin belli yerlerine marma noktalarina yaptigin el carpmalar icerdeki solar enerjiyi aktive ediyor ve calismayi atesliyor.Denge, dikkat, esneklik hepsi bir arada...Gozler hep belli noktalarda odakli, bacaklar kah havada ellerle hava elementini destekliyor.Ayaklar yere simsiki basiyor ve toprak elementini destekliyor...Ellerin yukarda olmasi onemli ayaklarin esnekligi oturmamisken ayakla ele carpmak zor oldugundan elini asagiya indiresin geliyor.Bunun egodan kaynaklandigini soyledi Aubri..Basarmak o degmek marifetmis gibi eller asagiya iniyor oysa eller hava elementini isaret ediyor dolayisiyla havada olmaliymis. Egomla kucuk bir yuzlesme yasadim yani hemencecik:(Eve geldim bir heyecan esime gosteriyorum ogrendiklerimi sasirmis bakiyor bana..Bu kiz ne zaman buyuyecek gibilerden...:(Millet yeni aldigi elbiseleri cicileri topuklu ayakkabilari gosterirken ben adamin onunde bacaklarimi havalara savuruyorum..Hakli galiba ama napiymmmm...O kadar heyecanli ki paylasmadan duramiyorum..istiyorum ki o da gelsin benle heveslensin...Olmadi...:(Neyse napalim onu kandiramadim belki ama bu satirlari okuyan birini kandirabilirim belki????:))

4 Haziran 2011 Cumartesi

Evrende sizinti var!

Evrende sizinti var!Saka bir yana ozellikle bir suredir enerjiler cok akiskan..Ne dusunsek neyi cagristirsak gercek oluyor sanki...Cevremdekilerle konusuyorum ve goruyorum ki sirf boyle dusunen ben degilim neyse ki..
Buna son ornegim ise 2 gun once basima geldi iyi de oldu o ayri:)
Bir haftadir Hindistan seyahatimde gitmek uzere bir Kalari kursu arayip duruyordum..Kalari'ye olan merakim egitmenim Shiva'dan gelen bir esinti oldu benim icin...Heyecanla arayip durdum fakat bu okullar oyle onune gelene kapilarini acmiyorlar illa arada bir tanidik, referans olmasi gerekiyor. Ne yapsam ne yapsam derken evrenden bana bir mail ya da melek dustu..This is Aubri!
Aubri, benim gibi Shiva Rea'nin ogrencilerinden ve ayni zamanda da Kalari Payattu egitmeni..
Mailde bana Turkiye'de oldugunu ve Charlotte'un (benim prana flow tt deki mentorum)ona mailimi verdigini, benimle bulusabilirse memnun olacagini yazmis. Ama meger Kas'taymis.
Saka bu herhalde dedim ben heryerde Kalari egitimi ararken gokten dusup gelmisti iste. Hemen Aubri'ye kalacak bir yer buldum cok sevgili Ipek onu misafir edecek ve onumuzdeki hafta sonu icin bir Kalari'ye giris workshop'u ayarladim...Bugun Aubri Kas'tan geldi, tanistik, herseyi ayarladik. Hersey bir anda oldu, kizcagiz da pek sasirdi..Ama iste akis boyle istedi ve biz de engel koymadik:)Benim icin Kerala'daki egitmeniyle konusup yerimi ayarlayacagini da soyleyince dunyalar benim oldu...Bugunler de heyecanim buyuk!Cok kucuk yaslardan beri dovus sanatlarina merakim var ancak kiz cocugu olmamdan dolayi sanirim ailem hep engellemisti. Kalari biraz daha farkli bana yogayi hissettiren, akisi tattiran bir tarafi var dolayisiyla tam kalbimden vurdu beni:)

SIz de Kalari ile tanismak ve deneyimlemek isterseniz
11 Haziran Ctesi saat 10 30'da Ipek Darga Yoga Merkezi'ne bekleriz!
Asagidaki linkte bilgiler mevcut:)

http://www.facebook.com/update_security_info.php?wizard=1#!/event.php?eid=114633448625082

13 Şubat 2011 Pazar

Apartmanda baklava partisi!


Benim bir oglum var! Ama o bildiginiz oglanlara hic benzemez. Annesi uzuldugunde en derinde hisseder hemen kafasini koynuma sokar, iclenir...Ben daha asagidaki zile basmadan kapinin onunde heyecanla bekler..Benim oglum her sozumu dinler biri haric..su tuvalet meselesi her seferinde merdivenlere gidip, uzulup tek ayak havada cezaya koyar kendini ama yine de yapar yapacagini salonun ortasina, mutfaga..:)Biraz da tuylu bir oglan bu, simsiyah pasparlak yakisikli mi yakisikli!Valla sokakta tum kizlar hayran!

Bizim apartmanin sakinleri benim oglumdan pek sikayetci yakisikli diye cekemiyorlar ben biliyorum:)Ne varmis yani sokaga cikacak diye cok heyecanlanip asansorun kapisi acilir acilmaz iceri atliyorsa..Icerde nedense hep karsi komsu cikiveriyor karsisina!Benim oglumun her cisi geldiginde karsi komsunun da eve gelesi tutuyor...

Bizim asansor de bir acayip gecenlerde esim oglumu gezdirip eve getiriyor aaa bir bakiyor 2. kattan cagirmislar hemen firliyor yavrucak eve geldik diye heyecan basiyor..2. kattaki komsu da o sirada kapisini acik birakmamis mi. Bizimkisi havada 2 takla tasmasindan kurtuluyor ve hooop komsunun kucaginda sonra doogru evin icine daliyor.Kadincagiz yasli odu patliyor. Bagiriyor cagiriyor gitsin bu hayvannnnnn!!!!Esim oglumuza laf soylenince hic dayanamaz siz gidin diyor geliyor eve...Hay allah apartman karisti yine...

Gidiyorum baklavaciya 3 kilo baklava aliyorum.1. si karsi komsuya, 2.ci kattaki kadincagiza ha 3.su mu onu anlatmayi unuttum..O da apartman gorevlisine..Biz her aksam oglumla garaja inip kosuyoruz..gecerken apartman gorevlisinin dairesi yolumuzun ustu..Ufff o da ayakkabilarini hep disariya birakiyor..Oglum da bir tadina bakmadan gecmiyor bayiliyor ayakkabilara..

Once 2. kattaki kadincagiza gittim benim adamlarin arkasini toplamak bana kaldi haliyle:) Caldim kapisini kizarip bozarip..Dedim ben Brownie'nin annesi ehh yani sey hani gecen gun sizin eve girmis ya bizim yaramaz..Kadincagiz alevli alevli o gunu yeniden yasadi karsimda..Dedim biz komsuyuz aramizda tatsizlik olmasin size tatli getirdim..(yeni seyler ogreniyorum)..Once ben seker hastasiyim yiyemem dedi..Dedim bundan sonra dikkat edecegiz, uzuldum..Az sonra yumusadi aldi tatliyi yenir yenir elbet dedi gulumsedi..Ben ole eften puften biri diilim dedi.Sasirdim.Bu apartmani mutaaite ben verdim dedi...Hiii???YOksaaa..Olmamali..Dedim yoksa sizin adiniz Bengu mu?(bizim apartmanin adi)eweeet dedi keyifle...Bir de ustune ustluk apartman yoneticiymis ve de arazi sahibi..Neyse opustuk koklastik aramizda anlastik..

Karsi komsu ve apartman gorevlisini de tatliyla tatliya bagladim tabi bu seferlik...Bir daha ki sefere kimsenin tahammulu yok..Binbir tembih aldim..Geldim hepsini Brownie'me anlattim kafasini yan yan cevirdi anlarmis gibi uzun uzun bakti once sonra da gidip orta yere bir guzel isedi:(O sadece anlamak istediklerini anliyor galiba..Ah dedim bir baklava olsa da yesem...

Evrenden bir dilegim var!Kizmasin kimse ama yazacagim!

Yoga ıle tanısmam cok sıkıntılı bır donemıme denk gelır bundan 10 yıl once... O zamanlar simdiki gibi her semtte bir yoga merkezi yoktu, secenek azdi ama ozdu. Gittigim yer benim icin ter attigim, zayifladigim ya da sadece rahatladigim bir yer degildi..Bir aidiyet duygusu vardi. Bagli kilmayan ama ait hissettiren bir duygu. Iceri girdigimde ayni tutsu kokusuyla karsilanmak, ayni salonda, hep o ayni koseme gecmek, ayni hocayla ayni insanlarla o ayni nefesi solumak...Her defasinda o ayniliklarin arasindan yenilenmis cikmak cok baska bir deneyimdi.. Simdi ise etrafima bakiyorum insanlar surekli yer degistiriyor o hocadan bu hocaya, o merkezden bu merkeze...Bir promosyon cilginligi gidiyor hangisi daha ucuz ise oraya kosalim kafasi..Internetteki bu promosyon cilginligina ben de katildim kabul. Yeni acilan bir yerin tanitimi icin ilk kez gelenlere deneyim firsati sunmak icin... Gelenlerin cogunun dedigi sey beni sasirtiyor..Burdan once surdaydim promosyon vardi da...Orda sole yaptilar. Ya da onumuzdeki ay bilmemnerenin zayiflama programini arkadasim bana hediye etmis orayi deneyecegim..Iyi ne guzel deneyin de denemesine bu kararsizlik bu sureksizlik sizi nasil istediginiz donusume ulastiracak merak ediyorum...Once dusundum yahu hata bende mi bu insanlar neden boyle?Nerede hata yapiyorum, gulen yuzlerle ah cok rahatladik nameleriyle yanimdan ayrilan insanlarin bana yalan borcu mu var yani?Simdi daha netim.Hayatimda beni ben yapan, en sevdigim degerleri yasamima katan bu ogretiye bu kadar sevgi ve minnet dolu bakan biri olarak ona kotu hizmet ettigimi dusunmuyorum.Neye inandiysam onu ogretiyorum.Neyin bizzat faydasini gorduysem onu aktariyorum...Deneyimlemedigim, hazmetmedigim hicbirseye dokunmuyorum..Artik kendimi suclamiyorum.Ben yolumdan emiynim. Yoga merkezimi para kazanmak icin acmadim ki ben... Ozel ders verirken kazandigimin yarisi bile degil su an kazandigim..Ne onemi var?Ben bir secim yaptim, sonuna kadar arkasindayim!Mutlu oldugum yerde hayatimi idame ettirmekten baska ne gayem olabilir ki elimde olsa para bile almam..Her ay beni bekleyen kiram, vergilerim olmasa...

Bir baska konu ise yeni acilmis biryer olmama ragmen bir suru telefon ve mail aliyorum...Etraf issiz yoga hocasi dolmus...Bu nasil is yahu...Universite mezunlari vardi issiz buna simdi de yoga hocalari eklenmis...Yazik...Belki bir kismi gercekten gonulden hoca olmak istemis kendine iyi geleni aktarmak..Peki ya diger kisim?Hayatinda yoganin Y si yokken 6 aylik bir kursa katilip hoca oluverenler? Hoca sayisi kadar ogrenci kalmamis nerdeyse... Bir de bir kurs cilginligi durumu..Elbette insan kendini gelistirir ben de yapiyorum ama her hafta baska bir kursa gitmek nasil bir is?Ne zaman hazmediyorsun ogrendiklerini? Hamile yogasi egitimim var cocuk yogasi var o var bu var boburlene boburlene anlatiyorlar masallah millet yoga profesoru..Eh diyorum peki deneyimin var mi hic ders verdin mi daha once?Sessizlik...Yok..Eh sen egitim almaya bir ara versen de ders versen azicik..Bilgiyi ogrenmek ve ogretmek ne kadar farkli seyler...Kime ne kadarini verebilecegini, ogrencinin seviyesini zorlamadan ve demotive etmeden ogretmeyi ogretecek kursa da git bari! Kim isterse hoca olsun derdim onlarla degil aslinda sadece olaylar baska seyleri tetikliyor...Insanlar spor salonuna gider gibi yogaya geliyor...
Bir hoca icin ders sonundaki ogrencilerin yaydigi o titresimden, yuzlerindeki gizli gulumsemeden daha tatmin edici ve yukseltici birsey olamaz herhalde...Mutluluk dagitmak, kaynaga indirmek ve gostermek...Sonra artik sana gelmeseler bile onemli degil.It's done! Bir kez kaynagi buldular mi kendi kendilerine yetecekler...Her hoca kaynagi farkli bir bakis acisiyla gosterir...Surekli yer degistirdiginde 3-4 basamak inip yeniden yeni biriyle benzer basamaklara kadar inersin ancak..Birak iplerin bi sallansin kalbinin derinine sonra sen cik kendin nereye gitmek istersen ole emin git!
P.S: Bugun evrenden dilegim ayni frekanstaki ayni histeki insanlari benimle birlestirmesi!