25 Şubat 2009 Çarşamba

"yogalaska"


Heehe o da ne olee? Yok yok yenı bı yoga cesıdı uydurmadım:) Yanı belkı bıgun ...Şımdı biriktiriyorum, gunun bırınde elbet sentez zamanı gelecek!!EEE ne o zaman bu yogalaska? Ya da tabırı caızse tam da öğrencimin ağzından çıktığı şekliyle "alaska yoga"...

Geçen haftalardan bırınde malum kıştayız, dolayısıyla buzzz gıbı bir günde biz yeşilköy grubumuzla kendı bulduğumuz sitedeki kapalı mekanda çalışırken ve popişlerimiz donarken benım tatlılar tatlısı avusturyalı öğrencim Susi kendini tutamadı ve "alaskaaaaa yoga dıye bağırdı ortaya:) Herkesi bı gülme tuttu tabi...

Her ne kadar bir ufomuz ve arçelık mini ısıtıcımız olsa da derin gevşeme de

ve dersın başında üşümemek elde diil:)Haklı kadıncağız yani:)

Bu sıcacık an ve gülüşmeler beni yine aynı şartlarda geçen yogayla ilk tanıştığım günlerime götürdü... İlk hocam...Göztepe'deki yoga evimiz ve ilk yoga günlerim... Evim karşıda olmasına rağmen hiç üşenmeden sevgiyle ve hiç bitmeyen tükenmeyen bir hevesle ve disiplinle giderdim o eve ben...Bundan tam 8 yıl once heyyy ne çok zaman olmuş yahu... Müstakil olduğu ve eski olduğu için çok zor ısınırdı bizim minik aşram... Sınıfın en miniği de bendim:)Hatırlıyorum da herkes kalorifer yanında kenarlarda bi yer tutmaya çalışırdı:) Kışın derse başlayana kadar yün şapkamla hatta paltomla beklediğimi bilirim... Ama tüm bunların ne önemi vardı ki...Biz orda çok sevdiğimiz yogamızla tek yürek ve tek nefes olurduk ya bize yeterdi, içimiz sıcacıktı hep:)

Şimdi bugünlerde kendi sınıfımda yine aynı duyguyu yaşayabilmek ve yaşatmak, ne olursa olsun dersimden güler yüzle çıkan sevecen insanlarla yogayı paylaşmak beni çok ama çok mutlu ediyor:) O zamanlar aklımda yoga hocası olmak bu yola baş koymak hiç ama hiç yoktu doğrusu...(Onunda ayrı bir hıkayesi vardır birgün anlatırım belki...)

Sizi çok seviyorum benim alaskayogilerim:)
aaa bu arada ben yıne uzaklara gidiyorummm heyyooo yıne öğrenci olmaya yine öğrenmeye:)HEYYOOOO...AZ KALDIII.....

Hiç yorum yok: