24 Aralık 2008 Çarşamba

Bu Noel kalbimdeki en uzağa, en kısa zamanda gitmeyi diliyorum!



İçim bir garip... Uzaklara çook uzaklara gıdesım, yollara düşesim var...


Benim garip bi huyum var ne olursa olsun bı yere gıtmıssem ya da gitmeyi secmıssem baska seyler gerıde kalıyor o süre için... Tazelenıyorum bı sekılde...

Hıc unutmuyorum Hindistan'a gideceğim günün sabahı patronum benı cagırıp ( o zamanlar ajansta calısıyodum) "Mehves senın burda mutlu olmadıgını düşünüyorum, bak sen sımdı uzaklara da gıdıyosun, gıt ve orda bı dusun, napcan, ne ıstıyosun" dediğinde önce bayagı bır canım sıkılmıştı. tamam demiştim kendime döndüğümde bu kapı bana kapanıyor... Gıtmesem mı?

Sonra bıraktım kendımı akışa... Ve yola çıktım... Orda ne ajans ne de baska bısı aklıma bıle gelmedı..Tabı bunda ac kaldıım gunlerın, sıcağın da etkısı olmadı dııl... Insan oralarda kendı derdıne dusuyo hanı:) Geri döndüğümdeyse ewet yüzleşmem gereken bı patronum vardı yıne... Yüzleştim de:) Yıne de gitmek ıyı geliyor ınsana, uzaklaşmak... Hanı şu mutluluğu ya da ne bılıym çözümleri uzaklarda arama laflarına o kadar da hak vermıyorum artık...

Uzaklar bazılarımıza iyi geliyor gercekten... Çözümler bız zıhnımızdekılerı tam da terkettiğimizde gelmez mi bazen?
Bu NOEL, kalbimdeki uzağa, en kısa zamanda gitmeyi diliyorum!!!